اطلاعیه "کارگاه فیلمسازان جوان"

1-از لطف و محبت همه هنرجویانی که مطالب ارسال شده را موثر و کاربردی یافته اند سپاسگزارم. برخی نیز گله کرده اند که  مطالب در برخی نقاط پیچیدگی دارند و سخت می نمایند. بعضی دیگر معتقدند که یک فیلمساز نیازی به دانستن  دانش ریز شده  در زمینه  تکنیکی سینما ندارد .

در پاسخ به اولین مسئله مطرح شده باید بگویم که با شما موافقم. فیلمسازی به هر حال چیزی نیست جز یک بازی جنون آمیز با تصویر و نمایش . با چنین کلمات ساده ای است که کار فیلمساز آغاز می شود. ولی چنان کلماتی که هر یک کهن الگوهایی بس غول آسا هستند. کلماتی که رسیدن به آنها- یعنی بازی با تصویر و نمایش- مستلزم زمان بسیار، تجربه های بس گوناگون، یک جهان کار، سوءتفاهم های بی شمار، ساخت بسیار آثاری که  به سرعت یا فراموشش و یا آنرا گم میکنید. انتقال دانش پراکنده ، و در نهایت رسیدن به نقطه ای که تازه احساس میکنید مثل اینکه دارد یک اتفاقاتی می افتد. در این نقطه گنگ و نامفهوم است که به نظر نقطه پایان می آید ولی در حقیقت ما را خبر میکند که مغز مان می خواهد یک تصمیم قطعی بگیرد. که فیلم بسازد یا نسازد.

از طرف دیگر ، همانگونه که بارها اعلام کرده ام برایم از ایرادات و اشکالات احتمالی بنویسید. نه الزاما از عدم درک درست مطلب که از سخت یا غامض نویسی و یا حتی اشتباهاتی که مرتکب شده ام. برایم بنویسید تا آنرا در نسخه های بعدی اصلاح کنم. من نیز مانند همه شما انسانم (امیدوارم که باشم) و مرتکب خطا می شوم. شاید اصلا مطالبی که برایتان می فرستم شامل یکسری اطلاعات از بیخ غلط باشد. ایرانی گری در دوران ما یعنی همین. یعنی سکوت و تردید نسبت به آنچه با آن برخورد میکنیم. اگر برایم از نظراتتان، دلائل درک یا عدم درک مطلبی که برایتان فرستاده ام ،طریق تفکرتان شخصی تان درباره مطالب و...ننویسید، چگونه می توانم شما و خود را در این رابطه ارزیابی کنم. اگر واقعا گرفتارید ومشغله های اساسی دارید پس چرا شرکت کردید ؟ اگر از سر کنجکاوی می خواهید چیزهایی بدانید... که قبلا هم گفته ام ، این مطالب به کار شما نخواهند آمد.

به هر صورت کار این کارگاه تا زمانی که مدرس آن این حقیر است هرگز بدین شکل نیست که هر بار مطالبی را مثل  یک داستان کوتاه برایتان پست کنم و هیچ واکنشی از جانب شما دیده نشود. این روش در قاموس من جایی ندارد.

گفتنی است در طول این یکی در جلسه  از بین هنرجویانی که به ما ملحق شده اند تنها سه نفر از کل شرکت کنندگان به پرسشها پاسخ دادند که صحیح ترین پاسخ ها به نسبت بقیه متعلق به هنرجویی است به نام " هومن ایواز" که رشته تحصیلی اش سینما نیست و مطالعاتش نیز به گفته خودش بیشتر بررسی و تحقیق درباره تئوری سینماست.

2-در پاسخ به ایراد دوم  باید بگویم که این مسئله شکل تازه ای ندارد. فیلمساز جوان امروز ما - مرا ببخشید- به تنبلی عادت کرده است.  اخیرا به وبلاگی سر زدم که عکس های پشت صحنه فیلمی کوتاه را در آن پست کرده بودند. فیلم با یک دوربین Z-1 کار شده بود. جالب این جا بود که از مانیتور هیچ خبری نبود و تصویر بردار ، رنگ و نور را از طریق LCD  تنظیم میکرد!....کدام تنظیم؟!

کاتالوگ دوربین را هم که باز کنید نویسنده در آن هشدار داده که آنچه در LCD مشاهده می کنید هرگز روی TAPE  خام شما CAPTURE نخواهد شد. بنابراین شما برای تنظیم HUE –SATURATION-BRIGHTNESS و تمام تنظیمات دیگر باید از مانیتور استفاده کنید.

من دیگر نمی دانم چه بگویم. جز اینکه باور کنید یادگرفتن تکنیک  در هنر ، به هیچ عنوان از خلاقیت شما نمی کاهد. با وجود این برای نظرتان کاملا احترام قائل هستم.

3- برطرف کرن یک سوء تفاهم :

تکنیک کار با دوربین و چراغهای نورپردازی و شناخت مواد خام مصرفی تنها کوچکترین بخش کار فیلمسازی هستند. اگر قدری حوصله کنید وما را دنبال کنید تا به بخش آنالیز تصویر برسیم خواهید دید که تمام آن تصاویر با شکوهی که که در کارهای ویسکونتی ،فللینی ،آنتونیونی ، مورنائو، اورسن ولز، هیچکاک و...دیده اید و کلی ستایششان کرده اید به لحاظ بصری بر پایه همین آنالیز تصویر بدست آمده اند.

می پرسید چگونه ؟ شکل زیر ، یک پلان از فیلم "محاکمه" ساخته : اورسن ولز کبیر است. بدون تسلط بر فرم ، رسیدن به این کادر محال ممکن است.